Werkplaats van een schoenmakerij ontruimen met waardeverrekening in Izegem
De erfgenamen van een schoenmaker die in 1994 gestopt was, wilden de werkplaats achter het ouderlijke huis leegmaken voor de verkoop. Zij vroegen een prijs voor het afvoeren van wat zij als rommel beschouwden: rekken me…
De situatie
De erfgenamen van een schoenmaker die in 1994 gestopt was, wilden de werkplaats achter het ouderlijke huis leegmaken voor de verkoop. Zij vroegen een prijs voor het afvoeren van wat zij als rommel beschouwden: rekken met houten leesten, stanzvormen, snijmessen, een klopbank, laden vol gespen en beslag, en een stapel leerresten. Wij hebben hen gezegd dat dit geen afvoeropdracht was maar een schatting.
Onze aanpak
De leesten waren het waardevolste: ruim driehonderd stuks, per maat gesorteerd, verschillende met een ingebrande merkstempel. Dat soort materiaal heeft verzamelwaarde, en een streekmuseum heeft er een reeks van in zijn collectie opgenomen. De waarde van de leesten, de stanzvormen, de klopbank en het handgereedschap is in mindering gebracht op de prijs. De leerresten in goede staat zijn naar een lederatelier gegaan. Enkel de vermolmde rekken, de kartonnen dozen en het echte restafval zijn afgevoerd.
De moeilijkheid van deze werf
Het schatten kostte hier meer tijd dan het dragen. Driehonderd leesten stuk per stuk bekijken op staat, maat en merk is werk dat je niet in een namiddag afraffelt. Wij hebben er een halve dag voor uitgetrokken en de erfgenamen bij de beoordeling betrokken, zodat zij zagen waarop de schatting gebaseerd was.
Het resultaat
De werkplaats was op één dag leeg en geveegd. De waarde van de herbruikbare stukken, in mindering gebracht, drukte de prijs van de opdracht sterk. Een reeks leesten en de klopbank staan intussen bij een streekmuseum.